Konuşma kullanılan seslerin çoğunluğu, akciğerlerden dışarıya doğru itilen havanın biçimlendirilmesiyle oluşur. Akçiğerlerden itilen havanın ses tellerinin arasından geçerken oluşturduğu üfürümler, gırtlak, dil, çene, dişler, dudaklar, damak gibi oynak ve sabit yapıların devinimleri ile şekillenerek konuşmada kullandığımız temel sesler meydana gelir.Ünlüler ve ünsüzler adını verdiğimiz bu sesler yan yana gelerek heceleri, kelimeler, cümleleri oluşturur. Böylece, düşüncelerimizi konuşma seslerine dönüştürerek karşımızda kişiye aktarabiliriz.

Artikülasyon sorunu, genel olarak kişinin konuşmasında dinleyenler tarafından görmezden gelinemeyecek kadar farklı ve kabul edilemeyecek kadar aykırı söyleyiş biçimi olarak tanımlanabilir. Sesletim sorunu olan kişi, sesleri, heceleri yada kelimeleri yanlış üretir; dinleyenler ne söylendiğini anlayamaz. Bazı durumlarda ise dinleyenler kelimenin kendisini anlamakta o kadar çok zorlanır ki, anlam ikinci planda kalır ve söyleyiş biçimi birinci plana çıkar. Dinleyenler kişinin ne söylediğini çözümlemek için aşırı çaba gösterirler. Bu sorun halk arasında pelteklik olarak ta bilinir.

Küçük çocuklar sesleri, heceleri, sözcükleri yanlış kullandıkları zaman konuşmaları "bebek konuşması" gibi algılanabilir. Ancak ciddi sesletim sorunu olan büyük çocukların ve yetişkinlerin konuşmaları bebek konuşmasından oldukça farklıdır.

Artikülasyon (sesletim) sorunlarında temel ölçütlerden birisi, bireyin hedeflediği sesi istediği/olması gerektiği biçimde söyleyememesidir. Çoğunlukla da kendi söylediği biçimin doğru söyleyiş biçimi olduğunu düşünür.
Artikülasyon (seseltim) hatalarının çoğunluğu şu üç kategoriden birine girer:

Sesletim sorunları. Serebral Palsi, yarık dudak damak, işitme kaybı yada ağız yapısıyla ilgili diğer sorunlar /diş sorunları) gibi fiziksel nedenler sonucu gözlenir. Bununla birlikte bir çok sesletim sorunu herhangi bir belirgin fiziksel özür olmadan da ortaya çıkar. işlevsel sesletim sorunları, konuşma seslerinin üretilmesine ilişkin kuralların (fonoloji) yanlış edinilmesi sonucu gerçekleşebilir.

Aksan, genel bir ifadeyle konuşma biçimidir. insanlar bulundukları konuşma çevresine göre bir aksan edinirler. Bu, patolojik bir durum değildir. Her ülkede aynı dil farklı aksanlarla konuşulur. Bazı kişiler için farklı bir aksanla konuşmak sorun yaratabilir. Örneğin kişinin günlük hayatındaki amaçlarını etkiliyorsa kişi yada iletişim çevresi sorun olabilir. Gerek duyarsa, kendi aksanını değiştirme yönünde bir çaba gösterebilir bu konuda bir uzmandan yardım iteyebilir. Ama, farklı bir aksana sahip olan kişide, artikülasyon (sesletim) bozukluğu vardır denilemez.

Çocuklar konuşma seslerini çevrelerindeki konuşmaları dinleyerek öğrenirler. bu öğrenme, hayatın çok erken döneminde başlar. Eğer, Bu önemli dönemlde, çocukların kulakla ilgili sorunları sık oluyorsa, bazı konuşma seslerini öğrenmede başarısız olabilirler. İşitme kaybının türüne ve düzeyine göre konuşma da etkilenebilir.

Konuşma seslerinin anlam aktarmadaki öneminin kavranması ve bu doğrultuda edinilmesi, karmaşık bir gelişimsel süreçtir. Çocuğun konuşması büyüdükçe daha anlaşılır hale gelir, ancak kimi çocuklara anlaşılır sesletime (Artikülasyona) sahip olabilmeleri için sorununun kaynağının belirlenmesi ve bu konuda eğitim almış bir uzman tarafından yardım edilmesi gerekir.

Hayır. Sesler, ard arda gelen bir sırayla öğrenilirler. Bazı sesler, örneğin /p/, /m/, /b/ iki-üç yaş civarında öğrenilirken, çeşitli nedenlerle diğer sesler örneğin /s/, /r/, /l/' nın kazanılması sıklıkla okul çağına kadar tam anlamıyla tamamlanamayabilir. Çocuğunuzun 4-5 yaşına gelmesine rağmen hala bebeksi telaffuzu varsa, Dil ve Konuşma Bozuklukları Uzmanından yardım alınmalıdır.

Bütün sesler 8-9 yaşına kadar doğru olarak üretilmelidir. Bir çok çocuk daha erken üretir.

Birçok sesletim sorunlarına kişinin yaşına bakmaksızın yardım edilebilir. Fakat sorun sürdükçe, uzadıkça yanlış sesi değiştirmek zorlaşır. Bazı sorunlara yardım süreci (sesletim kaslarını uyaran sinirlerdeki sorunlar gibi), işlevsel sesletim sorunlarına yardım süresinden daha uzundur. İşitme kaybı, ağız yapıları (dişler), ne sıklıkla yardım aldığı, zekası ve işbirliği düzeyi gibi çeşitli etkenler de bu süreci etkiler.

Bu durum çocuk yada yetişkinin sosyal, duygusal, akademik ve/veya iş hayatını etkileyecek duruma gelmişse bu sorunun çözümü daha önemli hale gelir. Konuşmamız bizim bir parçamızdır. Yaşam kalitemiz, konuşmamızın yeterliliğinden etkilenir. Dolayısıyla sesletim sorunları acilen ele alınmalıdır.

İyi model olarak. Konuşmasını bölmeyin yada sürekli düzeltmeyin. Arkadaş ve akrabalar da dahil olmak üzere kimsenin çocukla alay etmesine izin vermeyin. Bunun yerine iyi bir model olun. Yanlış sesletilen kelimeyi doğru şekliyle ifade edin. Eğer çocuk, "Sayı güneş" derse "evet, sarı güneş büyük sarı güneş bizi ısıtıyor" gibi tekrarlayarak düzeltin.